EXALTAÇÃO DA SANTA CRUZ
FESTA
Paramentos vermelhos
A expressão “exaltação da cruz” deve ser corretamente compreendida para se evitar mal entendidos. Erraria quem a interpretasse como uma apologia do sofrimento, privando-a do contexto em que se deu na vida de Jesus. O diálogo com Nicodemos ajuda-nos a encontrar o sentido da cruz, no conjunto do ministério do Mestre. Evocando a serpente de bronze erguida por Moisés no deserto, Jesus afirmava ser necessário que ele também fosse elevado para salvar os que haveriam de crer nele. Como a serpente de bronze era penhor de vida para o povo pecador que a contemplava no alto do mastro, o mesmo aconteceria com o Messias. A força salvadora do Filho erguido na cruz era uma clara manifestação da presença do Pai em sua vida. Afinal, na cruz, o Filho revelava sua mais absoluta fidelidade ao Pai. Por se recusar a não trilhar o caminho traçado pelo Pai, teve de se confrontar com a terrível experiência de sofrer a morte dos malfeitores. Assim, tornou-se fonte de salvação. A exaltação da cruz tem por objetivo glorificar Jesus por seu testemunho de adesão incondicional ao querer do Pai. Só é capaz deste gesto quem acolheu a salvação de que é portadora, e deseja mostrar-se agradecido a Jesus, por tamanha prova de amor. Quem se dispõe a abrir o coração e deixar a cruz dar seus frutos de vida e salvação, irá beneficiar-se do amor infinito que o Pai demonstrou pela humanidade pecadora.
CERIMONIAL
RITO DA MISSA
RITO DA MISSA
CELEBRADA COM O POVO
No dia da Profissão, o Noviço que obteve favorável despacho deve apresentar-se, diante do altar, levando sobre o braço esquerdo a capa branca, que há de receber, e na mão direita uma vela acesa.
1. Canto Inicial
Reunido o povo, estando o presidente devidamente paramentado e os irmãos terceiros, revestidos com o hábito carmelitano, iniciam o cortejo ao presbitério, enquanto o coro canta o Canto de Entrada.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
NOS AUTEM GLORIARI OPORTET IN CRUCE DOMINI NOSTRI IESU CHRISTI:
IN QUO EST SALUS, VITA ET RESURRECTIO NOSTRA:
PER QUEM SALVATI ET LIBERATI SUMUS.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
DEUS MISEREATUR NOSTRI, ET BENEDICAT NOBIS:
ILLUMINET VULTUM SUUM SUPER NOS, ET MISEREATUR NOSTRI.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
SURREXIT CHRISTUS ET ILLUXIT POPULO SUO
QUEM REDEMIT SANGUINE SUO, ALLELUIA.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
SURREXIT CHRISTUS IAM NON MORITUR
MORS ILLI ULTRA NON DOMINABITUR, ALLELUIA.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
SURREXIT CHRISTUS LAPIDEM QUEM REPROBAVERUNT
ÆDIFICANTES: HIC FACTUS EST IN CAPUT ANGULI, ALLELUIA.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
NOS AUTEM GLORIARI OPORTET IN CRUCE DOMINI NOSTRI IESU CHRISTI:
IN QUO EST SALUS, VITA ET RESURRECTIO NOSTRA:
PER QUEM SALVATI ET LIBERATI SUMUS.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
DEUS MISEREATUR NOSTRI, ET BENEDICAT NOBIS:
ILLUMINET VULTUM SUUM SUPER NOS, ET MISEREATUR NOSTRI.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
SURREXIT CHRISTUS ET ILLUXIT POPULO SUO
QUEM REDEMIT SANGUINE SUO, ALLELUIA.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
SURREXIT CHRISTUS IAM NON MORITUR
MORS ILLI ULTRA NON DOMINABITUR, ALLELUIA.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
SURREXIT CHRISTUS LAPIDEM QUEM REPROBAVERUNT
ÆDIFICANTES: HIC FACTUS EST IN CAPUT ANGULI, ALLELUIA.
CRUCEM SANCTAM SUBIIT QUI INFERNUM CONFREGIT
ACCINTUS EST POTENTIA SURREXIT DIE TERTIA, ALLELUIA!
2. Antífona de Entrada
A cruz de nosso Senhor Jesus Cristo deve ser a nossa glória: nele está nossa vida e ressurreição; foi ele que nos salvou e libertou.
3. Saudação
O presidente faz a devida reverência ao altar, beija-o, incensa-o se oportuno, e aguarda o fim do canto.
Terminado o Canto de Entrada, todos, de pé, se benzem juntamente com o sacerdote dizendo.
℣. Em nome do Pai, e do Filho e do Espírito Santo.
℞. Amém.
℣. A paz esteja convosco.
℞. E com teu espírito.
4. Ato Penitencial (Fórmula 1)
O sacerdote exorta os fiéis ao recolhimento, e convida-os ao arrependimento dizendo.
Irmãos, reconheçamos as nossas culpas para celebrarmos dignamente os santos mistérios.
Faz-se uma pausa de silêncio. Depois, o sacerdote e o povo prosseguem.
Confesso a Deus Todo-Poderoso e a vós, irmãos, que pequei muitas vezes por pensamentos e palavras, atos e omissões, (e, batendo no peito, prosseguem) por minha culpa, minha tão grande culpa. (Em seguida, continuam) E peço à Virgem Maria, aos Anjos e Santos, e a vós, irmãos, que rogueis por mim a Deus, Nosso Senhor.
Depois, o sacerdote invoca o perdão de Deus.
℣. Deus Onipotente tenha piedade de nós perdoe os nossos pecados e nos conduza à vida eterna.
℞. Amém.
5. Invocações Penitenciais
Segue-se as invocações do Kyrie, caso já não tenham ocorrido no ato penitencial.
KYRIE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
CHRISTE, ELEISON.
CHRISTE, ELEISON.
CHRISTE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
CHRISTE, ELEISON.
CHRISTE, ELEISON.
CHRISTE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
KYRIE, ELEISON.
6. Canto do Glória
Como prescrito, canta-se o Hino de Louvor. O presidente entoa o seguinte.
GLORIA IN EXCELSIS DEO.
O coro e assembleia se unem alternadamente no canto do Hino de Louvor.
ET IN TERRA PAX HOMINIBUS BONÆ VOLUNTATIS.
LAUDAMUS TE. BENEDICIMUS TE. ADORAMUS TE. GLORIFICAMUS TE.
GRATIAS AGIMUS TIBI PROPTER MAGNAM GLORIAM TUAM.
DOMINE DEUS, REX CŒLESTIS, DEUS PATER OMNIPOTENS.
DOMINE FILI UNIGENITE, IESU CHRISTE.
DOMINE DEUS, AGNUS DEI, FILIUS PATRIS.
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, MISERERE NOBIS.
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, SUSCIPE DEPRECATIONEM NOSTRAM.
QUI SEDES AD DEXTERAM PATRIS, MISERERE NOBIS.
QUONIAM TU SOLUS SANCTUS. TU SOLUS DOMINUS.
TU SOLUS ALTISSIMUS, IESU CHRISTE.
CUM SANCTO SPIRITU + IN GLORIA DEI PATRIS.
AMEN.
Como prescrito, canta-se o Hino de Louvor. O presidente entoa o seguinte.
GLORIA IN EXCELSIS DEO.
O coro e assembleia se unem alternadamente no canto do Hino de Louvor.
ET IN TERRA PAX HOMINIBUS BONÆ VOLUNTATIS.
LAUDAMUS TE. BENEDICIMUS TE. ADORAMUS TE. GLORIFICAMUS TE.
GRATIAS AGIMUS TIBI PROPTER MAGNAM GLORIAM TUAM.
DOMINE DEUS, REX CŒLESTIS, DEUS PATER OMNIPOTENS.
DOMINE FILI UNIGENITE, IESU CHRISTE.
DOMINE DEUS, AGNUS DEI, FILIUS PATRIS.
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, MISERERE NOBIS.
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, SUSCIPE DEPRECATIONEM NOSTRAM.
QUI SEDES AD DEXTERAM PATRIS, MISERERE NOBIS.
QUONIAM TU SOLUS SANCTUS. TU SOLUS DOMINUS.
TU SOLUS ALTISSIMUS, IESU CHRISTE.
CUM SANCTO SPIRITU + IN GLORIA DEI PATRIS.
AMEN.
7. Oração da Coleta
O sacerdote convida o povo à oração:
Oremos.
Todos se recolhem durante alguns momentos em oração silenciosa. Depois, o sacerdote recita a Oração Colecta do dia. Consultar folha de antífonas e orações diárias.
℣. Ó Deus, que, para salvar a todos, dispusestes que o vosso Filho morresse na cruz, a nós, que conhecemos na terra esse mistério, dai-nos colher no céu os frutos da redenção. Por Nosso Senhor Jesus Cristo, Vosso Filho, na unidade do Espírito Santo, agora e por toda a eternidade.
℞. Amém.
8. Primeira Leitura
Um leitor sobe ao ambão para proclamar a Primeira Leitura. O povo senta-se para escutar a leitura.
Leitura do livro dos Números.
Partiram do monte Hor na direção do mar Vermelho, para contornar a terra de Edom. Mas o povo perdeu a coragem no caminho, e começou a murmurar contra Deus e contra Moisés: "Por que, diziam eles, nos tirastes do Egito, para morrermos no deserto onde não há pão nem água? Estamos enfastiados deste miserável alimento." Então o Senhor enviou contra o povo serpentes ardentes, que morderam e mataram muitos. O povo veio a Moisés e disse-lhe: "Pecamos, murmurando contra o Senhor e contra ti. Roga ao Senhor que afaste de nós essas serpentes." Moisés intercedeu pelo povo, e o Senhor disse a Moisés: "Faze para ti uma serpente ardente e mete-a sobre um poste. Todo o que for mordido, olhando para ela, será salvo." Moisés fez, pois, uma serpente de bronze, e fixou-a sobre um poste. Se alguém era mordido por uma serpente e olhava para a serpente de bronze, conservava a vida.
Partiram do monte Hor na direção do mar Vermelho, para contornar a terra de Edom. Mas o povo perdeu a coragem no caminho, e começou a murmurar contra Deus e contra Moisés: "Por que, diziam eles, nos tirastes do Egito, para morrermos no deserto onde não há pão nem água? Estamos enfastiados deste miserável alimento." Então o Senhor enviou contra o povo serpentes ardentes, que morderam e mataram muitos. O povo veio a Moisés e disse-lhe: "Pecamos, murmurando contra o Senhor e contra ti. Roga ao Senhor que afaste de nós essas serpentes." Moisés intercedeu pelo povo, e o Senhor disse a Moisés: "Faze para ti uma serpente ardente e mete-a sobre um poste. Todo o que for mordido, olhando para ela, será salvo." Moisés fez, pois, uma serpente de bronze, e fixou-a sobre um poste. Se alguém era mordido por uma serpente e olhava para a serpente de bronze, conservava a vida.
O leitor conclui dizendo.
Palavra do Senhor.
O que o povo aclama dizendo.
Graças a Deus.
9. Salmo Responsorial
Terminada a leitura, um cantor ou um leitor canta o Salmo; a assembléia participa com o refrão.
DAS OBRAS DO SENHOR, Ó MEU POVO, NÃO TE ESQUEÇAS!
ESCUTA, Ó MEU POVO, A MINHA LEI,
OUVE ATENTO AS PALAVRAS QUE EU TE DIGO;
ABRIREI A MINHA BOCA EM PARÁBOLAS,
OS MISTÉRIOS DO PASSADO LEMBRAREI.
DAS OBRAS DO SENHOR, Ó MEU POVO, NÃO TE ESQUEÇAS!
QUANDO OS FERIA, ELES ENTÃO O PROCURAVAM,
CONVERTIAM-SE CORRENDO PARA ELE;
RECORDAVAM QUE O SENHOR É SUA ROCHA E QUE DEUS,
SEU REDENTOR, É O DEUS ALTÍSSIMO.
DAS OBRAS DO SENHOR, Ó MEU POVO, NÃO TE ESQUEÇAS!
MAS APENAS O HONRAVAM COM SEUS LÁBIOS
E MENTIAM AO SENHOR COM SUAS LÍNGUAS;
SEUS CORAÇÕES ENGANADORES ERAM FALSOS
E, INFIÉIS, ELES ROMPIAM A ALIANÇA.
DAS OBRAS DO SENHOR, Ó MEU POVO, NÃO TE ESQUEÇAS!
MAS O SENHOR, SEMPRE BENIGNO E COMPASSIVO,
NÃO OS MATAVA E PERDOAVA SEU PECADO;
QUANTAS VEZES DOMINOU A SUA IRA
E NÃO DEU LARGAS À VAZÃO DE SEU FUROR.
DAS OBRAS DO SENHOR, Ó MEU POVO, NÃO TE ESQUEÇAS!
ESCUTA, Ó MEU POVO, A MINHA LEI,
OUVE ATENTO AS PALAVRAS QUE EU TE DIGO;
ABRIREI A MINHA BOCA EM PARÁBOLAS,
OS MISTÉRIOS DO PASSADO LEMBRAREI.
DAS OBRAS DO SENHOR, Ó MEU POVO, NÃO TE ESQUEÇAS!
QUANDO OS FERIA, ELES ENTÃO O PROCURAVAM,
CONVERTIAM-SE CORRENDO PARA ELE;
RECORDAVAM QUE O SENHOR É SUA ROCHA E QUE DEUS,
SEU REDENTOR, É O DEUS ALTÍSSIMO.
DAS OBRAS DO SENHOR, Ó MEU POVO, NÃO TE ESQUEÇAS!
MAS APENAS O HONRAVAM COM SEUS LÁBIOS
E MENTIAM AO SENHOR COM SUAS LÍNGUAS;
SEUS CORAÇÕES ENGANADORES ERAM FALSOS
E, INFIÉIS, ELES ROMPIAM A ALIANÇA.
DAS OBRAS DO SENHOR, Ó MEU POVO, NÃO TE ESQUEÇAS!
MAS O SENHOR, SEMPRE BENIGNO E COMPASSIVO,
NÃO OS MATAVA E PERDOAVA SEU PECADO;
QUANTAS VEZES DOMINOU A SUA IRA
E NÃO DEU LARGAS À VAZÃO DE SEU FUROR.
DAS OBRAS DO SENHOR, Ó MEU POVO, NÃO TE ESQUEÇAS!
10. Aclamação ao Evangelho
A proclamação do Evangelho constitui o ponto culminante da Liturgia da Palavra. Por isso, os fiéis põem-se de pé para aclamar Cristo que está para falar. Esta aclamação consiste no Aleluia ou outro cântico previsto pelas rubricas e adequado ao tempo litúrgico, seguido de um texto brevíssimo e depois de novo do Aleluia ou do outro cântico utilizado.
ALLELUIA, ALLELUIA, ALLELUIA. ALLELUIA, ALLELUIA, ALLELUIA.
ADORAMUS TE, CHRISTE, ET BENEDICIMUS TIBI,
QUIA PER CRUCEM TUAM REDEMISTI MUNDUM.
QUIA PER CRUCEM TUAM REDEMISTI MUNDUM.
ALLELUIA, ALLELUIA, ALLELUIA. ALLELUIA, ALLELUIA, ALLELUIA!
ALLELUIA, ALLELUIA, ALLELUIA. ALLELUIA, ALLELUIA, ALLELUIA!
11. Evangelho
De seguida o que preside ou ministro preparado para ler o Evangelho, dirige-se para o ambão e diz:
O Senhor esteja convosco.
O povo responde a esta com a fórmula costumeira.
E com teu espírito.
Quem lê traça uma cruz sobre o livro, depois sobre si, dizendo:
Proclamação do Evangelho de Jesus Cristo segundo João.
Também os fiéis fazem o sinal da Cruz na fronte, na boca e no peito, aclamando:
Glória a vós, Senhor.
Incensa o livro, se oportuno. Depois prossegue com a proclamação do Evangelho:
Naquele tempo, disse Jesus a Nicodemos: "Ninguém subiu ao céu senão aquele que desceu do céu, o Filho do Homem que está no céu. Como Moisés levantou a serpente no deserto, assim deve ser levantado o Filho do Homem, para que todo homem que nele crer tenha a vida eterna. Com efeito, de tal modo Deus amou o mundo, que lhe deu seu Filho único, para que todo o que nele crer não pereça, mas tenha a vida eterna. Pois Deus não enviou o Filho ao mundo para condená-lo, mas para que o mundo seja salvo por ele!
Depois de proclamado o Evangelho:
Palavra da Salvação.
O povo responde.
Louvor a vós, ó Cristo.
De seguida o sacerdote beija o livro e diz em voz baixa:
Pelas palavras do santo Evangelho sejam perdoados os nossos pecados.
12. Chamado
Todos assentam-se. O Irmão Secretário (ou na ausência deste outro oficial da Secretaria, ou até mesmo um dos Conselheiros) posiciona-se em local favorável no presbitério ou ao púlpito e faz a chamada dos candidatos à profissão.
― Irmã Kate Alberti Rossetti
Feita a chamada nominal, o professando, acompanhado do Mestre de Noviços dirige-se ante ao presidente, faz a devida reverência e responde: Presente! O que feito põe-se de joelhos ali e prostra-se ao início do canto seguinte permanecendo até onde dispõe-se o contrário.
13. Invocação do Espírito Santo
O presidente pode tomar assento ao centro do presbitério ao faldistório ou de sua sédia para o que se segue. Todos se ajoelham para a primeira estrofe do Veni Creator Spiritus, em seguida o presidente entoa (se não for com solenidade, recita) o seguinte.
VENI, CREATOR SPIRITUS.
O coro e assembleia se unem alternadamente nos versos ao canto.
MENTES TUORUM VISITA, IMPLE SUPERNA GRATIA,
QUÆ TU CREASTI PECTORA.
QUI DICERIS PARACLITUS, ALTISSIMI DONUM DEI,
FONS VIVUS, IGNIS, CARITAS, ET SPIRITALIS UNCTIO.
TU SEPTIFORMIS MUNERE, DIGITUS PATERNÆ DEXTERÆ,
TU RITE PROMISSUM PATRIS, SERMONE DITANS GUTTURA.
ACCANDE LUMEN SENSIBUS; INFUNDE AMOREM CORDIBUS,
INFIRMA NOSTRI CORPORIS VIRTUTE FIRMANS PERPETI.
HOSTEM REPELLAS LONGIUS, PACEMQUE DONES PROTINUS;
DUCTORE SIC TE PRÆVIO VITEMUS OMNE NOXIUM.
PER TE SCIAMUS DA PATREM, NOSCAMUS ATQUE FILIUM;
TEQUE UTRIUSQUE SPIRITUM CREDAMUS OMNI TEMPORE.
DEO PATRI SIT GLORIA, ET FILLIO, QUI A MORTUIS
SURREXIT, AC PARACLITO, IN SÆCULORUM SÆCULA.
AMEN.
Dita a última estrofe, o presidente convida à oração os presentes.
℣. Emitte Spiritum tuum, et creabuntur.
℞. Et renovabis faciem terrae.
℣. Oremus. Deus qui corda fidelium Sancti Spiritus illustratione docuisti: da nobis in eodem Spiritu recta sapere; et de ejus semper consolatione gaudere. Per Christum, Dominum nostrum.
℞. Amen.
14. Interrogação e Prece
O professando levante-se, faz a devida reverência e dirige-se para seu assento.
15. Sermão
O povo senta-se para ouvir a Homilia, que é obrigatória em todos os Domingos e festas de preceito. Depois da Homilia é oportuno dedicar algum tempo à reflexão pessoal em silêncio.
16. Interrogação e Prece
O professando é novamente levado à frente do presidente e ali permanece de pé. O presidente volta-se para ele e pergunta.
℣. Minha Irmã Noviça, que é que pede?
℞. Peço pela misericórdia de Deus ser admitido à Profissão na Ordem Terceira de Nossa Senhora do Monte do Carmo.
Então recita-se, com todos os assistentes, o Salmo seguinte.
Exaudiat te Dominus in die tribulationis: protegat te nomen Dei Iacob.
Mittat tibi auxilium de sancto: et de Sion tueatur te.
Memor sit omnis sacrificii tui: et holocaustum tuum pingue fiat.
Tribuat tibi secundum cor tuum: et omne consilium tuum confirmet.
Lætabimur in salutari tuo: et in nomine Dei nostri magnificabimur.
Impleat Dominus omnes petitiones tuas: nunc cognovi quoniam salvum fecit Dominus Christum suum.
Exaudiet illum de cælo sancto suo: in potentatibus salus dexteræ eius.
Hi in curribus, et hi in equis: nos autem in nomine Domini Dei nostri invocabimus.
Ipsi obligati sunt, et ceciderunt: nos autem surreximus et erecti sumus.
Domine salvum fac regem: et exaudi nos in die, qua invocaverimus te.
Gloria Patri, et Filio, et Spiritui Sancto.
Sicut erat in principio, et nunc, et semper, et in sæcula sæculorum. Amen.
17. Oração de Profissão Perpétua
O Salmo dito, o Professando põe-se de joelhos e recita em voz alta, tendo a mão direita sobre o Missal e na esquerda a vela acesa, a Fórmula da Profissão, como segue.
Eu, Kate Alberti Rossetti, Noviça desta Ordem Terceira do Carmo, faço minha Profissão e prometo, até a morte, obediência e castidade a Deus Nosso Senhor e à Virgem Maria do Monte Carmelo, ao Prior da Ordem Terceira da mesma Senhora e seus delegados, segundo a Regra da Ordem Terceira. Comprometo-me com o Estatuto particular deste Sodalício, na função de zelador e praticante do que nele é conservado. Prometo também amor e submissão à Santa Igreja e aos Sumos Pontífices Romanos, aprovando o que eles aprovarem e reprovando o que eles reprovarem. Desejo, com a graça de Deus, e a proteção da Virgem do Carmo, minha Excelsa Padroeira e Mãe, morrer confortada com todos os sacramentos, trabalhando durante a minha vida para o engrandecimento desta Ordem, na qual tenho agora a felicidade de Professar, santificando minha alma e edificando a todos. Prometo mais defender a Imaculada Conceição da Puríssima Virgem Maria Senhora Nossa.
O que acabado, o presidente diz.
Fazei a Deus um sacrifício de louvor e oferecei vossos votos ao Altíssimo.
E o professo ajunta.
Oferecei os meus votos a Deus na presença de toda a assembleia dentro de vossa casa.
O presidente diz.
Graças a Deus.
18. Oração e Benção da Indumentária
℣. Deus qui te incepit in nobis, ipse te perficiat, per Christum Dominum nostrum.
℞. Amen.
℣. Domine, exaudi orationem meam.
℞. Et clamor meus ad te veniat.
℣. Dominus vobiscum.
℞. Et cum spiritu tuo.
Benze a capa com as mãos onde indicado.
℣. Oremus. Sempiterne Deus, et omnipotens Pater, qui humanæ fragilitatis infirmitatem agnocis, respice quæsumus, super hunc famulum tuum, et larga tuæ benedictionis + abundantia infirmitatem eius corroborare digneris, ut promissa vota, quæ prœveniendo aspirati, per auxilium gratiæ tuæ sancte, pie ac religiose vivendo, valeat vigilanter observare et observando vitam promereri sempiternam. Per Christum Dominum nostrum.
℞. Amen.
Ditas esta oração, lance água benta sobre o que tiver benzido.
19. Vestição
Aqui benze novamente a capa branca e dá ao professo, dizendo.
Accipe chlamidem albam in signum puritatis, et continentiæ, ut Deo servias in simplicitate, et charitate. In nomine Patris, + et Filii, et Spiritus Sancti. Amen.
O professo ao recebê-la, beija-a e veste-a.
20. Canto do Credo
CREDO IN UNUM DEUM.
O coro e assembleia se unem alternadamente no canto do Credo.
PATREM OMNIPOTENTEM, FACTOREM CÆLI ET TERRÆ,
VISIBILIUM OMNIUM ET INVISIBILIUM.
ET IN UNUM DOMINUM IESUM CHRISTUM,
FILIUM DEI UNIGENITUM, ET EX PATRE NATUM ANTE OMNIA SÆCULA.
DEUM DE DEO, LUMEN DE LUMINE, DEUM VERUM DE DEO VERO,
GENITUM, NON FACTUM, CONSUBSTANTIALEM PATRI:
PER QUEM OMNIA FACTA SUNT.
QUI PROPTER NOS HOMINES ET PROPTER NOSTRAM SALUTEM
DESCENDIT DE CÆLIS.
ET INCARNATUS EST DE SPIRITU SANCTO EX MARIA VIRGINE,
ET HOMO FACTUS EST.
CRUCIFIXUS ETIAM PRO NOBIS SUB PONTIO PILATO;
PASSUS ET SEPULTUS EST,
ET RESURREXIT TERTIA DIE, SECUNDUM SCRIPTURAS,
ET ASCENDIT IN CÆLUM, SEDET AD DEXTERAM PATRIS.
ET ITERUM VENTURUS EST CUM GLORIA, IUDICARE VIVOS ET MORTUOS,
CUIUS REGNI NON ERIT FINIS.
ET IN SPIRITUM SANCTUM, DOMINUM ET VIVIFICANTEM:
QUI EX PATRE FILIOQUE PROCEDIT.
QUI CUM PATRE ET FILIO SIMUL ADORATUR ET CONGLORIFICATUR:
QUI LOCUTUS EST PER PROPHETAS.
ET UNAM, SANCTAM, CATHOLICAM ET APOSTOLICAM ECCLESIAM.
CONFITEOR UNUM BAPTISMA IN REMISSIONEM PECCATORUM.
ET EXSPECTO RESURRECTIONEM MORTUORUM, ET VITAM + VENTURI SÆCULI.
AMEN.
21. Cantos do Ofertório
O povo senta-se e nesta altura tem início o Cântico do Ofertório, se for oportuno. O ajudante coloca os vasos sagrados e as espécies sacramentais sobre o altar. Os fiéis manifestam a sua oblação, porventura oferecendo o Pão e o Vinho para a celebração eucarística ou outras oferendas para culto e necessidades da Comunidade local.
AVE VERUM CORPUS NATUM DE MARIA VIRGINE,
AVE VERUM CORPUS NATUM DE MARIA VIRGINE,
VERE PASSUM, IMMOLATUM IN CRUCE PRO HOMINE,
CUIUS LATUS PERFORATUM UNDA FLUXIT ET SANGUINE.
ESTO NOBIS PRÆGUSTATUM MORTIS IN EXAMINE.
O IESU DULCIS, O IESU PIE, O IESU FILI MARIÆ.
AVE, MUNDI GLORIA, VIRGO MATER ALMA
AVE, BENIGNISSIMA. AVE, AVE MARIA!
AVE, PLENA GRATIA, ANGELORUM DOMINA,
AVE, PRÆCLARISSIMA. AVE, AVE MARIA!
AVE, DECUS VIRGINUM. AVE, SALUS HOMINUM,
AVE, POTENTISSIMA. AVE, AVE MARIA!
AVE, MATER DOMINI, GENITRIX ALTISSIMI,
AVE, PRUDENTISSIMA. AVE, AVE MARIA!
AVE, MUNDI GLORIA, VIRGO MATER ALMA
AVE, BENIGNISSIMA. AVE, AVE MARIA!
AVE, PLENA GRATIA, ANGELORUM DOMINA,
AVE, PRÆCLARISSIMA. AVE, AVE MARIA!
AVE, DECUS VIRGINUM. AVE, SALUS HOMINUM,
AVE, POTENTISSIMA. AVE, AVE MARIA!
AVE, MATER DOMINI, GENITRIX ALTISSIMI,
AVE, PRUDENTISSIMA. AVE, AVE MARIA!
22. Preparação dos Dons
O sacerdote, junto ao altar, toma a patena com o pão e sustentando-a um pouco elevada sobre o altar, diz em voz baixa:
℣. Bendito sejais, senhor, Deus do Universo, pelo pão que recebemos da Vossa bondade, fruto da terra e do trabalho humano: que agora Vos apresentamos e que para nós se vai tornar Pão da vida.
℞. Bendito seja Deus para sempre.
O sacerdote verte o vinho e um pouco de água no cálice, dizendo em voz baixa:
Pelo mistério desta água e deste vinho possamos participar da divindade do vosso Filho, que se dignou assumir a nossa humanidade.
Depois, o sacerdote toma o cálice e, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar diz em voz baixa:
℣. Bendito sejais, Senhor, Deus do universo, pelo vinho que recebemos da Vossa bondade, fruto da videira e do trabalho humano: que agora Vos apresentamos e que para nós se vai tornar Vinho da Salvação.
℞. Bendito seja Deus para sempre.
Depois, o sacerdote, profundamente inclinado diante do altar, diz em silêncio:
De coração contrito e humilde, sejamos, Senhor, acolhidos por vós; e seja o nosso sacrifício de tal modo oferecido que vos agrade, Senhor, nosso Deus.
O sacerdote, incensa o altar se oportuno, depois, em pé ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio:
Lavai-me, Senhor, de minhas faltas e purificai-me de meus pecados.
Levantado-se o povo, o sacerdote diz:
℣. ORAI, IRMÃOS E IRMÃS, para que o meu sacrifício, que também é vosso, seja aceito por Deus Pai onipotente.
℞. Receba o Senhor por tuas mãos este sacrifício, para honra e glória de seu nome, para nosso bem e de toda a sua santa Igreja.
23. Secreta
℣. Purifique-nos de todas as faltas, ó Deus, este santo sacrifício que, oferecido no altar da cruz, tirou o pecado do mundo. Por Cristo, nosso Senhor, agora e por toda a eternidade.
℞. Amém.
24. Prefácio Eucarístico
O Prefácio constitui a primeira parte da Oração Eucarística e inicia-se com um diálogo solene: o sacerdote convida o povo a levantar o coração para o Senhor em louvor e ação de graças, e associa-o a si na oração que ele, em nome de toda a comunidade, dirige ao Pai por meio de Jesus Cristo.
℣. O Senhor esteja convosco.
℞. E com teu espírito.
Erguendo as mãos, o sacerdote prossegue.
℣. Corações ao alto.
℞. Já os temos no Senhor.
O sacerdote, com os braços abertos, acrescenta:
℣. Demos graças ao Senhor, nosso Deus.
℞. É digno e justo.
O que preside, com as mãos afastadas, continua o prefácio.
Na verdade é digno e justo, necessário e salutar dar-vos graças em todo o tempo e lugar, Senhor, Pai santo, Deus onipotente e eterno. Que pusestes na árvore da Cruz a salvação do gênero humano, a fim de que onde a morte teve origem, a vida ressurgisse, e aquele que vencera pela árvore, fosse pela árvore vencido, por Cristo, nosso Senhor. Por ele, louvam os Anjos a vossa majestade, adoram as Dominações, tremem as Potestades do céu, as Forças celestes e os bem-aventurados Serafins em comum alegria a celebram. A seus cânticos nós vos pedimos juntar nossas vozes para proclamar em humilde louvor.
25. Canto do Santo
No fim do Prefácio, juntamente com o povo, o sacerdote conclui, cantando em voz clara:
SANCTUS, SANCTUS, SANCTUS. DOMINUS DEUS SABAOTH.
PLENI SUNT CÆLI ET TERRA GLORIA TUA. HOSANNA IN EXCELSIS.
BENEDICTUS QUI VENIT IN NOMINE DOMINI. HOSANNA IN EXCELSIS.
Segue-se ao Canon da Missa.
26. Oração Eucarística (III)
O sacerdote, de braços abertos, diz.
℣. Na verdade, vós sois santo, ó Deus do universo, e tudo o que criastes proclama o vosso louvor, porque, por meio de Jesus, o Cristo, vosso filho e Senhor nosso, e pela força do Espírito Santo, dais vida e santidade a todas as coisas e não cessais de reunir o vosso povo, para que vos ofereça, do nascer ao pôr-do-sol, um sacrifício perfeito.
Estendendo as mãos sobre as oferendas, diz.
Por isso, nós vos suplicamos: santificai pelo Espírito Santo as oferendas que vos apresentamos para serem consagradas, (une as mãos e traça o sinal da cruz sobre as oblatas simultaneamente) a fim de que se tornem o Corpo e + o Sangue de Jesus Cristo, vosso Filho e Senhor nosso, que nos mandou celebrar este mistério.
Nas fórmulas que se seguem, as palavras do Senhor sejam proferidas de modo claro e audível, como requer a sua natureza.
Ele, na noite em que ia ser entregue, (toma o pão mantendo-o um pouco elevado sobre o altar) tomou o pão, deu graças, o partiu e deu a seus discípulos.
Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena, fazendo genuflexão para adorá-la. Então prossegue.
Do mesmo modo, ao fim da ceia, (toma o cálice mantendo-o um pouco elevado sobre o altar) tomou o cálice em suas mãos, deu graças novamente e o deu a seus discípulos.
O sacerdote, de braços abertos, diz.
℣. Celebrando agora, ó Pai, a memória do vosso Filho, da sua paixão que nos salva, da sua gloriosa ressurreição e da sua ascensão ao céu, e enquanto esperamos a sua nova vinda, nós vos oferecemos em ação de graças este sacrifício de vida e santidade.
℣. Olhai com bondade a oferenda da vossa Igreja, reconhecei o sacrifício que nos reconcilia convosco e concedei que, alimentando-nos com o Corpo e o Sangue do vosso Filho, sejamos repletos do Espírito Santo e nos tornemos no Cristo um só corpo e um só espírito.
I Ȼc. Que ele faça de nós uma oferenda perfeita para alcançarmos a vida eterna com os vossos santos: a virgem Maria, mãe de Deus, São José, seu esposo, os santos apóstolos e gloriosos mártires, São Simão Stock e de todos os santos, que não cessam de interceder por nós na vossa presença.
II Ȼc. E agora, nós vos suplicamos, ó Pai, que este sacrifício da nossa reconciliação estenda a paz e a salvação ao mundo inteiro. Confirmai na fé e na caridade a vossa Igreja, enquanto caminha neste mundo: o vosso servo o papa João Paulo, o colégio universal dos bispos com o clero e todo o povo que conquistastes.
II Ȼc. Atendei as preces da vossa família, que está aqui, na vossa presença. Reuni em vós, Pai de misericórdia, todos os vossos filhos e filhas dispersos pelo mundo inteiro.
III Ȼc. Acolhei com bondade no vosso reino os nossos irmãos e irmãs que partiram desta vida e todos os que morreram na vossa amizade. Unidos a eles, esperamos ser sempre saciados da vossa glória, por Cristo, Senhor nosso.
O presidente toma a patena com a hóstia, passa o cálice à algum ministro e, elevando-a, diz.
℣. POR MEIO DELE, COM ELE, E NELE, A VÓS, DEUS PAI ONIPOTENTE, NA UNIDADE DO ESPÍRITO SANTO, TODA HONRA E TODA GLÓRIA, AGORA E POR TODA A ETERNIDADE.
Estendendo as mãos sobre as oferendas, diz.
Por isso, nós vos suplicamos: santificai pelo Espírito Santo as oferendas que vos apresentamos para serem consagradas, (une as mãos e traça o sinal da cruz sobre as oblatas simultaneamente) a fim de que se tornem o Corpo e + o Sangue de Jesus Cristo, vosso Filho e Senhor nosso, que nos mandou celebrar este mistério.
Nas fórmulas que se seguem, as palavras do Senhor sejam proferidas de modo claro e audível, como requer a sua natureza.
Ele, na noite em que ia ser entregue, (toma o pão mantendo-o um pouco elevado sobre o altar) tomou o pão, deu graças, o partiu e deu a seus discípulos.
Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena, fazendo genuflexão para adorá-la. Então prossegue.
Do mesmo modo, ao fim da ceia, (toma o cálice mantendo-o um pouco elevado sobre o altar) tomou o cálice em suas mãos, deu graças novamente e o deu a seus discípulos.
Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e faz genuflexão para adorá-lo. Em seguida, diz.
℣. Eis o mistério da fé.
℞. Nós anunciamos, Senhor, a vossa morte e proclamamos a vossa ressurreição enquanto esperamos tua vinda!
O sacerdote, de braços abertos, diz.
℣. Celebrando agora, ó Pai, a memória do vosso Filho, da sua paixão que nos salva, da sua gloriosa ressurreição e da sua ascensão ao céu, e enquanto esperamos a sua nova vinda, nós vos oferecemos em ação de graças este sacrifício de vida e santidade.
℣. Olhai com bondade a oferenda da vossa Igreja, reconhecei o sacrifício que nos reconcilia convosco e concedei que, alimentando-nos com o Corpo e o Sangue do vosso Filho, sejamos repletos do Espírito Santo e nos tornemos no Cristo um só corpo e um só espírito.
I Ȼc. Que ele faça de nós uma oferenda perfeita para alcançarmos a vida eterna com os vossos santos: a virgem Maria, mãe de Deus, São José, seu esposo, os santos apóstolos e gloriosos mártires, São Simão Stock e de todos os santos, que não cessam de interceder por nós na vossa presença.
II Ȼc. E agora, nós vos suplicamos, ó Pai, que este sacrifício da nossa reconciliação estenda a paz e a salvação ao mundo inteiro. Confirmai na fé e na caridade a vossa Igreja, enquanto caminha neste mundo: o vosso servo o papa João Paulo, o colégio universal dos bispos com o clero e todo o povo que conquistastes.
II Ȼc. Atendei as preces da vossa família, que está aqui, na vossa presença. Reuni em vós, Pai de misericórdia, todos os vossos filhos e filhas dispersos pelo mundo inteiro.
III Ȼc. Acolhei com bondade no vosso reino os nossos irmãos e irmãs que partiram desta vida e todos os que morreram na vossa amizade. Unidos a eles, esperamos ser sempre saciados da vossa glória, por Cristo, Senhor nosso.
III Ȼc. Por meio dele dais ao mundo todo bem e toda graça.
O presidente toma a patena com a hóstia, passa o cálice à algum ministro e, elevando-a, diz.
℞. AMÉM.
27. Oração do Pai Nosso
A celebração eucarística termina na participação comum no banquete pascal em que Cristo, imolado e ressuscitado, nos convida a alimentar-nos com o seu Corpo e com o seu Sangue derramado na Cruz. Mas para nos podermos alimentar na mesa eucarística é indispensável estar em harmonia com a Vontade do Pai e em verdadeira paz com os irmãos. Para isto tende a recitação comunitária do Pai Nosso, para a qual o sacerdote convida agora o fiéis.
PRÆCEPTIS SALUTARIBUS MONITI, ET DIVINA INSTITUTIONE FORMATI, AUDEMOS DICERE.
Todos cantam juntos a oração seguinte.
PATER NOSTER, QUI ES IN CÆLIS:
SANCTIFICETUR NOMEN TUUM;
ADVENIAT REGNUM TUUM; FIAT VOLUNTAS TUA,
SICUT IN CÆLO, ET IN TERRA.
PANEM NOSTRUM COTIDIANUM DA NOBIS HODIE;
ET DIMITTE NOBIS DEBITA NOSTRA,
SICUT ET NOS DIMITTIMUS DEBITORIBUS NOSTRIS;
ET NE NOS INDUCAS IN TENTATIONEM;
SED LIBERA NOS A MALO.
SANCTIFICETUR NOMEN TUUM;
ADVENIAT REGNUM TUUM; FIAT VOLUNTAS TUA,
SICUT IN CÆLO, ET IN TERRA.
PANEM NOSTRUM COTIDIANUM DA NOBIS HODIE;
ET DIMITTE NOBIS DEBITA NOSTRA,
SICUT ET NOS DIMITTIMUS DEBITORIBUS NOSTRIS;
ET NE NOS INDUCAS IN TENTATIONEM;
SED LIBERA NOS A MALO.
Não se diz Amém ainda. O que preside continua.
℣. Livrai-nos, Senhor, de todos os males, passados, presentes e futuros: e, plea intercessão da santa e gloriosa sempre Virgem Maria, Mãe de Deus, dos bem-aventurados Pedro e Paulo e André, e de todos os santos, dignai-vos conceder-nos a paz em nossos dias, de modo que, auxiliados pela ação da vossa misericórdia, estejamos sempre livres do pecado e preservados de toda a perturbação, enquanto, vivendo a esperança, aguardamos a vinda de Cristo salvador.
℞. Vosso é o reino, o poder e a glória para sempre!
Ao fim dessa oração, o povo poderá concluir a oração Dominical com o Amém. O que preside acrescenta.
℣. Senhor Jesus Cristo, dissestes aos vossos Apóstolos: Eu vos deixo a paz, eu vos dou a minha paz. Não olheis os nossos pecados, mas a fé que anima vossa Igreja; dai-lhe, segundo o vosso desejo, a paz e a unidade. Vós, que sois Deus, com o Pai e o Espírito Santo.
℞. Amém.
O sacerdote abre os braços e os une em seguida, dizendo:
℣. A paz do Senhor esteja sempre convosco.
℞. E com teu espírito.
O sacerdote abre os braços e os une em seguida, dizendo:
℣. A paz do Senhor esteja sempre convosco.
℞. E com teu espírito.
De seguida, de acordo com a oportunidade, o sacerdote acrescenta.
Irmãos e irmãs, saudai-vos em Cristo Jesus.
E todos, de acordo com os costumes do lugar, se saúdam em sinal de paz, comunhão e caridade; o sacerdote saúda o diácono ou o ministro.
28. Canto do Cordeiro
AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI: MISERERE NOBIS.
AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI: MISERERE NOBIS.
AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI: DONA NOBIS PACEM.
AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI: MISERERE NOBIS.
AGNUS DEI, QUI TOLLIS PECCATA MUNDI: DONA NOBIS PACEM.
29. Rito da Comunhão
Em seguida, toma a hóstia, parte-a sobre a patena, e lança uma partícula no cálice dizendo em silêncio:
Esta união do Corpo e do Sangue de Jesus, o Cristo e Senhor nosso, que vamos receber, nos sirva para a vida eterna.
Enquanto durar a fracção do pão, estas invocações podem repetir-se, desde que a última termine com dai-nos a paz. O sacerdote diz em silêncio:
Senhor Jesus Cristo, Filho do Deus vivo, que cumprindo a vontade do Pai e agindo com o Espírito Santo, pela vossa morte destes vida ao mundo, livrai-me dos meus pecados e de todo mal; pelo vosso Corpo e pelo vosso Sangue, dai-me cumprir sempre a vossa vontade e jamais separar-me de vós.
O sacerdote genuflecta, toma a hóstia, levanta-a um pouco sobre a patena ou sobre o cálice e, voltado para o povo, diz em voz alta:
℣. Eis o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo.
℞. Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa, mas dizei uma palavra e minh'alma será salva.
O sacerdote comunga reverentemente sob as duas espécies sacramentais, dizendo em silêncio:
Que o Corpo de Cristo me guarde para a vida eterna.
Que o Sangue de Cristo me guarde para a vida eterna.
Depois, toma a patena ou a píxide e aproxima-se das pessoas da assembleia que comungam.
O Corpo de Cristo.
Estas respondem:
Amém.
30. Canto da Comunhão
PANGE, LINGUA, GLORIOSI CORPORIS MYSTERIUM,
SANGUINISQUE PRETIOSI, QUEM IN MUNDI PRETIUM
FRUCTUS VENTRIS GENEROSI REX EFFUDIT GENTIUM.NOBIS DATUS, NOBIS NATUS EX INTACTA VIRGINE,
ET IN MUNDO CONVERSATUS, SPARSO VERBI SEMINE,
SUI MORAS INCOLATUS MIRO CLAUSIT ORDINE.
IN SUPREMÆ NOCTE CŒNÆ RECUMBENS CUM FRATRIBUS
OBSERVATA LEGE PLENE CIBIS IN LEGALIBUS,
CIBUM TURBÆ DUODENÆ SE DAT SUIS MANIBUS.
VERBUM CARO, PANEM VERUM VERBO CARNEM EFFICIT:
FITQUE SANGUIS CHRISTI MERUM, ET SI SENSUS DEFICIT,
AD FIRMANDUM COR SINCERUM SOLA FIDES SUFFICIT.
TANTUM ERGO SACRAMENTUM VENEREMUR CERNUI:
ET ANTIQUUM DOCUMENTUM NOVO CEDAT RITUI:
PRÆSTET FIDES SUPPLEMENTUM SENSUUM DEFECTUI.
GENITORI, GENITOQUE LAUS ET JUBILATIO,
SALUS, HONOR, VIRTUS QUOQUE SIT ET BENEDICTIO:
PROCEDENTI AB UTROQUE COMPAR SIT LAUDATIO.
AMEN.
Durante a purificação da patena e do cálice, o sacerdote diz em silêncio:
Fazei, Senhor, que conservemos num coração puro o que a nossa boca recebeu. E que esta dádiva temporal e transforme para nós em remédio eterno.
Se for oportuno, guarda-se algum tempo de silêncio sagrado, ou canta-se um cântico de louvor. Em seguida, de pé, na sede ou junto do altar, o sacerdote diz:
31. Antífona da Comunhão
Quando eu for exaltado da terra, diz o Senhor, atrairei a mim todas as coisas.
E todos se levantam e, juntamente com o sacerdote, oram em silêncio por uns momentos. Depois, o sacerdote recita a Oração depois da Comunhão.
32. Oração Pós-Comunhão
O sacerdote convida o povo à oração:
Oremos.
Em seguida, o sacerdote recita a oração:
Senhor Jesus Cristo, alimentados em vossa santa ceia, nós vos pedimos leveis à glória da ressurreição os que salvastes pela árvore da cruz que nos trouxe a vida. Vós, que viveis e reinais agora e por toda a eternidade.
℞. Amém.
33. Ação de Graças pela Profissão Perpétua
Terminada a oração segue-se, cantado ou recitando alternadamente com o coro e a assembleia. O professando é uma última vez levado à frente do presidente e ali ajoelha-se. O presidente entoa o seguinte.
TE DEUM LAUDAMUS!
Ao que o coro continua, e em seguida a alterna com a assembleia como descrito.
TE DOMINUM CONFITEMUR.
TE AETERNUM PATREM OMNIS TERRA VENERATUR.
TIBI OMNES ANGELI; TIBI CÆLI ET UNIVERSAE POTESTATES;
TIBI CHERUBIM ET SERAPHIM INCESSABILI VOCE PROCLAMANT:
SANCTUS, SANCTUS, SANCTUS, DOMINUS DEUS SABAOTH.
PLENI SUNT CÆLI ET TERRA MAIESTATIS GLORIÆ TUÆ.
TE GLORIOSUS APOSTOLORUM CHORUS,
TE PROPHETARUM LAUDABILIS NUMERUS,
TE MARTYRUM CANDIDATUS LAUDAT EXERCITUS.
TE PER ORBEM TERRARUM SANCTA CONFITETUR ECCLESIA,
PATREM IMMENSÆ MAIESTATIS:
VENERANDUM TUUM VERUM ET UNICUM FILIUM;
SANCTUM QUOQUE PARACLITUM SPIRITUM.
TU REX GLORIÆ, CHRISTE.
TU PATRIS SEMPITERNUS ES FILIUS.
TU AD LIBERANDUM SUSCEPTURUS HOMINEM,
NON HORRUISTI VIRGINIS UTERUM.
TU, DEVICTO MORTIS ACULEO, APERUISTI CREDENTIBUS REGNA CÆLORUM.
TU AD DEXTERAM DEI SEDES, IN GLORIA PATRIS.
IUDEX CREDERIS ESSE VENTURUS.
Todos ajoelham-se ao seguinte verso.
TE ERGO QUÆSUMUS, TUIS FAMULIS SUBVENI:
QUOS PRETIOSO SANGUINE REDEMISTI.
Todos levantam-se, com exceção do neo-professo.
ÆTERNA FAC CUM SANCTIS TUIS IN GLORIA NUMERARI.
SALVUM FAC POPULUM TUUM, DOMINE, ET BENEDIC HEREDITATI TUÆ.
ET REGE EOS, ET EXTOLLE ILLOS USQUE IN ÆTERNUM.
PER SINGULOS DIES BENEDICIMUS TE;
ET LAUDAMUS NOMEN TUUM IN SÆCULUM, ET IN SÆCULUM SÆCULI.
DIGNARE, DOMINE, DIE ISTO SINE PECCATO NOS CUSTODIRE.
MISERERE NOSTRI DOMINE, MISERERE NOSTRI.
FIAT MISERICORDIA TUA, DOMINE, SUPER NOS,
QUEMADMODUM SPERAVIMUS IN TE.
IN TE, DOMINE, SPERAVI: NON CONFUNDAR IN ÆTERNUM.
GLORIA PATRI, ET FILIO, ET SPIRITUI SANCTO.
SICUT ERAT IN PRINCIPIO, ET NUNC, ET SEMPER, ET IN SÆCULA SÆCULORUM.
AMEN.
34. Súplica e Oração
Segue-se imediatamente ainda alternando.
℣. Nada possa o inimigo contra ela.
℞. E o filho da iniquidade não ouse fazer-lhe mal.
℣. Rogai por ela, Ornamento do Carmelo e Mãe dos Carmelitas.
℞. À Santíssima Trindade.
℣. Ouvi, Senhor a minha oração.
℞. E a vós chegue o meu clamor.
℣. O Senhor esteja convosco.
℞. E com teu espírito.
35. Oração Conclusiva da Profissão
℣. Oremos. Protegei, Senhor, a vossa serva que, confiado nos auxílios do vosso poder de paz e no patrocínio da bem-aventurada Maria sempre Virgem, espere segurança contra todos os inimigos; ó meu Deus, que justificais o ímpio e não quereis a morte dos pecadores, a vós suplicamos que, com vosso poderoso auxílio celeste, ampareis benigno a vossa serva confiante na vossa misericórdia, e o conserveis com assídua proteção, para que vos sirva unido a vós, e nunca se separe por nenhuma tentação. Deus misericordioso, Deus clemente, a quem todas as coisas boas são agradáveis, sem o qual nada de bom tem princípio e fim, confortai-nos com a vossa presença e ouvi com piedade as nossas humildes orações: defendei esta vossa serva, que agregamos à nossa santa Ordem, de toda a vaidade mundana e dos perigos do século e dos desejos carnais; concedei-lhe ainda propicio a graça de persistir neste santo propósito e, obtida a remissão dos pecados, de poder com felicidade unir-se aos vossos eleitos. Por Cristo, nosso Senhor.
℞. Amém.
36. Aspersão e Benção do Professo
E, finalmente, benzerá o Professo, com água benta, dizendo.
Benedictio Dei omnipotentis Patris, + et Filii + et Spiritus + Sancti descendat super te, et custodiat atque dirigat te, et maneat semper tecum.
℞. Amen.
Antes de retirar-se o novo professo beijará a estola do presidente, e fazendo genuflexão, vai beijar também o escapulário do Prior. Após a fim da missa poderá render graças a Deus pelo assinalado benefício de pertencer para sempre à Ordem Terceira do Carmo.
37. Alocuções
Se oportuno, alguns poucos apenas fazem alocuções de agradecimentos e avisos à assembleia presente.
38. Benção Final
O sacerdote voltado para o povo diz:
℣. O Senhor esteja convosco.
℞. E com teu espírito.
℣. Bendito seja o nome do Senhor.
℞. Agora e para sempre.
℣. A nossa proteção está no nome do Senhor.
℞. Que fez o céu e a terra.
℣. Abençoe-vos Deus onipotente, Pai + e Filho + e Espírito + Santo.
℞. Amém.
Então, um diácono, se houver, faz a despedida ao povo:
Em nome do Senhor, ide em paz e que o Senhor vos acompanhe.
Ao que todos respondem:
Graças a Deus.
Os ministros se despedem do Altar e vão à sacristia. Após a benção dos ministros, o novo professo pode render graças segundo a tradição e costume local.
39. Canto Final
SALVE, REGINA, MATER MISERICORDIÆ,
VITA, DULCEDO, ET SPES NOSTRA, SALVE!
AD TE CLAMAMUS, EXSULES FILII HEVÆ,
AD TE SUSPIRAMUS, GEMENTES ET FLENTES,
IN HAC LACRIMARUM VALLE.
EIA, ERGO, ADVOCATA NOSTRA,
ILLOS TUOS MISERICORDES OCULOS AD NOS CONVERTE.
ET JESUM, BENEDICTUM FRUCTUM VENTRIS TUI NOBIS,
POST HOC EXILIUM OSTENDE.
O CLEMENS, O PIA, O DULCIS VIRGO MARIA!
39. Canto Final
SALVE, REGINA, MATER MISERICORDIÆ,
VITA, DULCEDO, ET SPES NOSTRA, SALVE!
AD TE CLAMAMUS, EXSULES FILII HEVÆ,
AD TE SUSPIRAMUS, GEMENTES ET FLENTES,
IN HAC LACRIMARUM VALLE.
EIA, ERGO, ADVOCATA NOSTRA,
ILLOS TUOS MISERICORDES OCULOS AD NOS CONVERTE.
ET JESUM, BENEDICTUM FRUCTUM VENTRIS TUI NOBIS,
POST HOC EXILIUM OSTENDE.
O CLEMENS, O PIA, O DULCIS VIRGO MARIA!
